Άγιος Πρόδρομος

Η βόρεια πλευρά της μονής

Η

ιερά μονή του Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται 9 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης των Σερρών σε μια χαράδρα του Μενοικίου όρους, σε ένα γραφικό και ευλαβικό περιβάλλον, όπου η ψυχή αποσπάται στ' αλήθεια από κάθε πεζή φροντίδα και υψώνεται στην αιωνιότητα. Εκεί ζει κανείς την ειρήνη του φωτός και την ποίηση της βιβλικής γαλήνης. Ζει ένα ανέπαφο τμήμα του βυζαντινού κόσμου, αφιερωμένο στον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η Μονή έχει πραγματικά μια ατμόσφαιρα αιωνιότητας και περιβάλλεται από μια αληθινή γοητεία.

Η κολυμβήθρα στο εσωτερικό της μονής Η μονή χτίστηκε το 1270 μ.Χ. από τον Ιωαννίκιο, ο οποίος διετέλεσε και επίσκοπος Εζεβών (σήμερα Δάφνη). Κατόπιν ο ανηψίος του Ιωακείμ, μητροπολίτης Ζιχνών, κατά το έτος 1300 περιέβαλε τη μονή με υψηλά και στερεά τείχη και την προίκισε με βασιλικές δωρεές (μετόχια και γαίες)

Από το έτος 1332 μ.Χ. την Εφορία την Μονής ανέλαβε ο τότε μέγας Δομέστικος και μετέπειτα αυτοκράτορας Ιωάννης Κατακουζηνός. Επί της Εφορίας του η Μονή αναδείχτηκε με Χρυσόβουλο Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική.

Το 1345 μ.Χ. η Μονή υπέστη πολλές καταστροφές στα κτήματα της από την επιδρομή τνω Σέρβων. Μόνο χάρη στην Ελένη, σύζυγο του Σέρβου Κράλη Στάφανου Ντούσαν, διέφυγε την ολοκληρωτική καταστροφή.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η Μονή είχε τη μεγάλη τιμή να υποδεχθεί στους κόλπους της τον πρώτο, μετά την Αλωση της Κωνσταντινούπολης, Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Ο Γεννάδιος, όπως λέει η ιστορία πατριάρχευσε 3 χρόνια, από το 1453 εώς το 1457, οπότε παραιτήθηκε και ήρθε στη μονή του Προδρόμου. Το 1462 προσκλήθηκε για δεύτερη φορά στον Πατριαρχικό θρόνο, τον οποίο διατήρησε μόνο για ένα χρόνο. Το 1464 ανήλθε για τρίτη φορά στον πατριαρχικό θρόνο, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Ιωασαφ τον Α' πρίν συμπληρωθεί ένας χρόνος και επανήλθε στη μονή του Προδρόμου, όπου πέθανε το 1472. Ο τάφος του Γενναδίου ήταν γνωστό από παράδοση ότι βρισκόταν στο μεσάιο τμήμα του κοθολικού ναού της Μονής, κοντά στους τάφους των κτιτόρων. Το Μάιο του 1854 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, τα οποία βρίσκονται σήμερα εντός κιβωτίου. Κοντά στον τάφο του υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με χαραγμένο τιμητικό επίγραμμα του ποιητή Ηλία Τανταλίδη, το οποίο είχε αποστείλει το Πατριαρχείο Κωσταντινουπόλεως, όταν έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του σοφού Πατριάρχη.

Η Μονή υπήρξε κέντρο μιας αδειάλειπτης ζωγραφικής κίνησης. Υπάρχουν εδώ εικονογραφίες του 14ου αιώνα από τις πιο ενδιαφέρουσες στη χώρα μας καθώς και ωραίες τοιχογραφίες του έτους 1630. Επίσης έχει σπουδαίο τέμπλο από ξύλο καρυδιάς καλλιτεχνικότατα σκαλισμένο από το έτος 1804.

Στο τετράγωνο αρχαίο πύργο της μονής που μετατράπηκε σε βιβλιοθήκη, υπήρχαν 100 τόμοι χειρόγραφων σε μεμβράνες, 200 τόμοι χειρόγραφων σε χαρτί, 1500 τόμοι διαφόρων έντυπων βιβλίων, 4 χρυσόβουλα βυζατινών αυτοκρατόρων σε μεμβράνη, 5 πατριαρχικά σιγίλια, 4 κώδικες παλαιοί και πολλά άλλα πολύτιμα ιερά αντικείμενα, που άρπαξαν οι Βούλγαροι κατά το 1913 και 1917



Η σελίδα αυτή συντηρείται από τον Ηπειρώτη Παναγιώτη (panos@stern.nyu.edu) .